ابتهال و زاري در مثنوي معنوي

Lamentation in Masnavi Manavi

مثنوي معنوي مانند كتابخانه‌اي است كه مي‌توان در آن بسياري از موضوعات را، به ويژه در حوزه علوم انساني، جست ‌و جو كرد. در اين ميان، گريه و زاري به عنوان يكي از مباحثي كه مولانا در اشعار خود به شكلي بسيار متنوع، زيبا و روح‌نواز به آن پرداخته، درخور دسته‌بندي و ژرف‌نگري است. به طور كلي مي‌توان گريه و زاري را در قالب دو نوع كليِ ممدوح و مذموم دسته‌بندي كرد. گريه ممدوح حاصل غم ممدوح عشق و گريه مذموم، نتيجه غم مذموم دنيايي است. در اين مقاله پس از پرداختن به غم و اندوه و نوع نگرش مولانا به گريه، سعي شده است مهم‌ترين انواع گريه‌هاي ممدوح و مذموم و نيز ملحق به مذموم در مثنوي معنوي، مطرح و بررسي گردد.

Lamentation in Masnavi Manavi P. Nabizadeh & K. Sheyd?ee Scientific Board of Islamic Azad University-Sahneh Branch Lamentation is one of the concepts proposed by Molavi in Masnavi Mavnavi. This concept has two dimensions: blameworthy and praiseworthy. Blameworthy lamentation comes from blameworthy distress and praiseworthy lamentation is a result of praiseworthy heartache. After examining the concepts of distress and heartache in Molavi’s ideas, the present article considers the concepts of blameworthy and praiseworthy lamentation in Masnavi Manavi. Keywords: Lamentation, Praiseworthy, blameworthy, Masnavi Manavi.