تاثير تمرين هوازي بر حافظه ارقامي و تصويري افراد مبتلا به سندروم داون

The effect of aerobic Exercise on verbal and visual memory in individual with Down syndrome

زمينه و هدف: عليرغم انبوه يافته‌ها مبني بر ارتباط مثبت تمرين هوازي با عملكردهاي شناختي، داده‌ها در جمعيت‌هايي چون مبتلايان به سندروم داون كه از نقص حافظه‌اي رنج مي‌برند، اندك و محدود به نمونه‌هاي حيواني مي‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير تمرين هوازي بر حافظه كوتاه‌مدت افراد مبتلا به سندروم داون است. مواد و روش كار: در اين مطالعه كارآزمايي باليني، نمونه تحقيقي 20 نفري از ميان مبتلايان به سندروم داون كانون سندرم داون كرج انتخاب شده و به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند. پس از ارزيابي حافظه‌اي گروه‌ها توسط تست حافظه‌اي وكسلر، گروه آزمايش تحت يك دوره تمرين هوازي 3 ماهه، 3 جلسه در هفته، قرار گرفته سپس مجدداً ارزيابي حافظه‌اي، از هر دو گروه، به عمل آمد. دادهها با استفاده از نرم افزارSPSS 16 و آزمون آماري تحليل واريانس با اندازه‌هاي تكراري و تي مستقل، مورد تجزيه و تحليل قرارگرفت. يافته ها: نتايج نشان داد كه ميان حافظه‌هاي ارقامي و تصويري گروه‌هاي كنترل و آزمايش قبل از مداخله تفاوت معناداري وجود نداشت (به ترتيب 585/0=P و 807/0=P)، ولي اين تفاوت بعد از مداخله معنادار بود (در هر دو حافظه 001/0 > P). همچنين در حافظه‌هاي ارقامي و تصويري گروه كنترل پس از گذشت سه ماه، تغيير قابل توجهي ايجاد نشد (به ترتيب 63/0=P و 094/0=P)، ولي گروه آزمايش، تغييرات معنادار و رو به افزايشي را در هر دو حافظه خود تجربه كرد (001/0?P) نتيجه گيري: نتايج حاضر بر ارتباط تمرين هوازي و حافظه كوتاه‌مدت تاكيد كرده و استفاده از اين قبيل تمرين‌ها را براي ارتقا عملكردهاي حافظه‌اي مبتلايان به سندروم داون موثر مي‌داند.

Background & Objective: Despite numerous findings that aerobic exercise is positively associated with cognitive functions , the data in populations such as people with Down syndrome who suffer from memory impairment is little and limited to animal models .The purpose of this study was to clarify the effect of aerobic exercise on short-term memory in individual with Down syndrome. Material &Methods: The sample of 20 individual with Downʹs syndrome from Karaj Association were selected and divided into experimental and control groups randomly. Following the evaluation of memories by Wechsler memory test, 3month training period, 3 days a week was conducted for experimental group. Then evaluation of memories was performed again. Data were analyzed by using SPSS 16 software and ANOVA with repeated measures and t-test. Results: there was no significant difference between mean scores of verbal and visual of control and experimental groups in the beginning (p=0.585,p=0.807,resprctively), but this difference after 3 month was significant (p < 0.001, for 2 types memory). Also there was no significant difference in mean scores of control group before and after intervention (p=0.63,p=0.094, respectively), but this difference in experimental group was significant (P < 0.001). Conclusion: These findings emphasis on relationship between aerobic exercise and short-term memory, and using these types of exercise to enhance memory functions in individuals with Down syndrome are considered effective.