معيارهاي انتخاب متحد استراتژيك

انتخاب شريك تجاري يكي از موضوعات مهم و اوليه در ايجاد اتحادها است و به عنوان پيش شرط موفقيت يك اتحاد به شمار مي رود. به موازات بنگاه ها و شركت هايي كه براي انتخاب شركاي استراتژيك خود، معيارها و مكانيزم هاي تصميم گيري در خصوص اين موضوع را در فرايندهاي عملياتي خود برجسته كرده اند، محققان مديريت نيز به توسعه تيوري ها و معيارهاي انتخاب شريك پرداخته اند. رويكردهاي تيوريك به انتخاب متحد تجاري را مي‌توان در ديدگاههاي منبع محور، هزينه مبادلات، قدرت بازار، يادگيري سازماني، وابستگي منابع، تيوري نهادي و ديدگاههاي جامعه شناسي جستجو كرد و معيارهاي مورداستفاده براي انتخاب متحد تجاري را مي‌توان با اين تيوري‌ها تبيين كرد. در اين مقاله ابتدا مفهوم اتحاد استراتژيك بررسي و سپس رويكردهاي تيوريك به انتخاب متحد تجاري تشريح مي‌شود، سپس به بررسي و مرور مطالعات و تحقيقات انجام شده در خصوص معيارهاي انتخاب متحد پرداخته و نهايتا با جمع بندي ادبيات بررسي شده، مدلي پيشنهادي براي انتخاب متحد تجاري ارايه شده است