بررسي تاثير درآمد بر شادي نيروي كار در ايران

The Effect of Income on Labor Force Happiness in Iran

در سال‌هاي اخير مطالعات فراواني در زمينه‌ي شناخت و آگاهي اقتصاددانان پيرامون فعل و انفعالات موجود بين احساسات نيروي كار و بهره وري انجام شده است. اين مطالعات فرآيندهاي مربوط به تحليل هاي ذهني و احساسي را در قالب متغيري به نام شادي در معادلات و فرمول‌هاي اقتصادي وارد مي كند. شادي نيروي كار مي تواند از كانال افزايش بهره وري بر رشد اقتصادي موثر بوده و از اين جهت بررسي عوامل تاثير‌گذار برآن حايز اهميت است. هدف اصلي اين تحقيق بررسي تاثير درآمد بر شادي نيروي كار در ايران مي باشد. با توجه به ماهيت رتبه‌اي متغير وابسته شادي نيروي كار روش حداكثر راست‌نمايي داده هاي تابلويي احتمالات ترتيبي براي داده‌هاي پرسش‌نامه اي دو سال 2000 و 2005 به كار گرفته شده است. يافته‌هاي تجربي نشان‌دهنده‌ي تاثير مثبت و معني دار درآمد بر شادي نيروي كار در ايران مي-باشد. طبقه بندي JEL: A300, A130, I000, I100,I200

In recent years, economists have paid attention to the relationship between emotions and productivity. Economists investigated the bi-directional effect of emotion and subjective well-being, such as happiness, on different economic variables, such as productivity, health, income, and so on. In this paper, we try to study the effect of income on labour force happiness in Iran. For this purpose, we employ data over the period 2000-2005. In addition, because the dependent variable (happiness) is an ordered variable, we use an ordered choice model in a panel data framework to estimate the coefficients of the model. The results show that the income has a positive and significant effect on labour force happiness in Iran. JEL Classification: A300, A130, I000, I100, I200