تجزيه ضريب جيني در ايران بر حسب مناطق شهري و روستايي

Gini Coefficient Decomposition in Iran in Terms of Urban and Rural Areas

در اين مقاله نمايي كلي از تجزيه ضريب جيني، به‌منزله شاخص نابرابري اقتصادي، ارايه شده است. براي تجزيه شاخص جيني به سه عامل نابرابري درون‌گروهي، نابرابري ميان‌گروهي و اثر تداخلي ميان گروه‌‌هاي جمعيتي شهري و روستايي ايران از ريزداده‌‌هاي سال 1385 و 1389 و روش ديگوم (1997) استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه حدود 48% از نابرابري كل كشور ناشي از نابرابري درون‌گروهي (مناطق شهري و روستايي)، حدود 26% (در سال 1385) و 22% (در سال 1389) از نابرابري به سبب شكاف درآمدي بين مناطق شهري و روستايي و 27% (در سال 1385) و 29% (در سال 1389) از نابرابري در ايران پيامد اثر تداخلي است. بنابراين، گرچه بيش از نيمي از نابرابري درآمد در ايران معلول نابرابري ناخالص بين مناطق شهري و روستايي است، اما با ناديده‌گرفتن اثر تداخلي نابرابري درون مناطق شهري مهم‌ترين عامل بروز نابرابري بوده است. طبقه‌بندي JEL:.D31, C31, R12

In this paper a general view of the Gini decomposition is presented. In order to decompose the Gini coefficient into within group inequality, between group inequality and transvariation inequality of the Iranian urban and rural areas, the 2006 and 2010 micro-data and Dagum (1997) method is used. The results indicate that about 48 percent of the inequality in the country as a whole has been due to within group (urban and rural) inequality. About 26 (2006) and 22 (2010) percent of the inequality has been due to the inequality between urban and rural, while 27 (2006) and 29 (2010) percent of the inequality has been because of the transvariation inequality. Although more than half of the inequality has been caused by the gross inequality between urban and rural areas, ignoring the transvariation inequality, urban inequality has the most contribution of total inequality. JEL Classification: D31, C31, R12 Key Words inequality decomposition, Gini coefficient, rural, urban.