ويژگي‌هاي زبان‌شناختي و سبك‌شناختي در شعر باباطاهر عريان

باباطاهر از شاعراني است كه برخلاف بي نام و نشان بودن از حيث تاريخ تولد و مرگ، از آوازه و شهرتي نسبي برخوردار است. بيشترين شهرت او به سبب پيش‌تازي در سرودن شعرهايي ساده و به دور از اغماض‌هاي شاعرانگي، در قالبي به نام دوبيتي است. اين دوبيتي‌ها در اصل به زبان محلي سروده شده‌اند، اما به مرور زمان بر اثر دخل و تصرف ديگران و آميختگي با سرودهاي سرايندگان ديگر، چندان قابل شناسايي و تشخيص نيستند. با اين حال در همان اندك سروده‌هاي باقي‌مانده نيز ويژگي‌هايي وجود دارد كه شاخصه سروده‌هاي باباطاهر محسوب مي‌شوند و مي‌توانند مميز سبك او از ديگران باشند. در اين مقاله سعي شده است كه اين ويژگي‌ها، تحت عنوان‌هاي: سادگي، عرفان، ويژگي‌هاي عشق، عاشق و معشوق، غم در آيينه دوبيتي‌ها،‌ صور خيال، پند و اندرز و ناسازواري در سروده‌هاي باباطاهر، مورد بررسي قرار گيرند.