مباني فكري ضديت «طالبانيسم» پاكستان با شيعيان

Intellectual Roots of Pakistani Talibanʹʹs Oposition against Shia

با توجه به گسترش چشم‌گير بنيادگرايي اسلامي در پاكستان در دو دهه‌ي اخير، هدف پژوهش حاضر بررسي عوامل فكري ضديت و دشمني طالبان نسبت به شيعيان است. به همين منظور پژوهش حاضر اين فرضيه را مورد ارزيابي قرار داده است كه محيط اجتماعي پاكستان، استفاده‌ي ابزاري دولت هاي پاكستان از گروه هاي بنيادگرا و رهبران آن، همچنين مداخله‌ي دولت هاي خارجي ،به‌ويژه عربستان، در ترويج وهابيت و تركيب آن با «ديوبنديسم»، عامل ضديت گروه هاي اسلام گرا ،خصوصاً طالبانيسم، با شيعيان شده است. يافته‌هاي پژوهش نشان مي دهد كه طالبانيسم جنبشي است متشكل از نيروهايي كه از لحاظ فكري از خارج از مرزهاي پاكستان، خصوصاً عربستان تغذيه مي‌شوند و مكتب ديوبنديسم و وهابيت، بر راديكالي‌شدن طالبان و ضديت با شيعيان تاثير عميقي گذاشته است.

Given the substantial spread of Islamic fundamentalism in Pakistan in the past two decades, this article studies the roots of Taliban opposition against Shia. Our findings show that Taliban movement intellectually is fed from outside of Pakistan. The influence of Deobandism opinions on Taliban and the Saudi governmentʹs efforts to promote the radical Wahhabi in Pakistan are considered as roots for opposing the Taliban against the Shiites.