دين و عقلانيت

دين و عقلانيت

تبيين موضوع: «دين و عقلانيت» از حياتي‏ترين موضوعات مسايل جديد كلامي بوده، از جايگاه نظري و عملي والايي برخوردار است. به اين دليل كه: اوّلاً: سعادت يك فرد و جامعه به درك درست از، «دين و عقل»، و بكارگيري متدينانه و عاقلانه «عقل» (حجت دروني خداوند بر بشر) و «دين» (برنامه سعادتمندي انسان)، بستگي دارد. ثانياً: اين موضوع در رويكردهاي گوناگون مورد توجه انديشمندان است. ثالثاً: دريافت صحيح مفهوم «دين و عقل»، دستيابي رويكرد قرآني و حديثي،گزارش پيشينه، بيان چالش ها، بررسي نسبت «عقل و دين»؛ به تبيين دين‏مدارانه و عاقلانه و كاركردگرايانه از، «دين وعقلانيت» منجر خواهد شد. سوال اصلي: چه ارتباطي ميان «دين و عقلانيت» وجود دارد؟ فرضيه تحقيق: بايد گفت رابطه ميان آن دو، از مباحث مهم و اساسي است و پذيرش ارتباط ميان «عقل و دين» و «دين عقلاني» بيانگر ارتباط و پيوند حوزه مديريت ديني و عقلاني در زندگي فردي و اجتماعي انسان است. روش تحقيق: براي وصول به آن، بر اساس روش اسنادي به معنا شناسي «دين، عقل و عقلانيت» پرداخته شد و با جمع‏آوري اطلاعات به روش كتابخانه‏اي و مراجعه به منابع، به توصيف، تبيين و در برخي موارد به تحليل، نقد و بررسي محتوا پرداخته شد. دستاوردهاي تحقيق: علاوه بر جنبه «دانشي» موضوع؛ به حيطه‏هاي «بينشي» و «كاركردي و رفتاري» نيز توجه گرديد. با شناخت دينمدارانه« عقل و عقلانيت»؛ و با معرفت عاقلانه «دين»، پيوند و ارتباط حوزه هاي فردي و اجتماعي مديريت ديني و عقلاني را مي‏توان به عنوان يك «رويكرد شيعي» براي اداره جوامع بشري ارايه داد.