نسبت رفتارگرايي معرفت‌شناختي با نفي پلوراليسم معرفتي در نگاه ديويدسون

The Relation between Epistemological Behaviorism and the Rejection of Epistemological pluralism in Davidson’s Eyes

مسيله مورد بحث در اين مقاله نسبت بين رفتارگرايي معرفت‌شناختي و پلوراليسم معرفتي يا نسبي‌گرايي است. آيا مي‌توان از طرفي به رفتارگرايي اعتقاد داشت، و نظريه بازنمايي را كنارگذاشت، اما از طرف ديگر پلوراليسم معرفتي را انكار كرد و پذيرفت كه حقيقت يا صدق نقش كليدي و مهمي در فهم ما درباره جهان و ديگر اذهان ايفا مي‌كند؟ در اين مقاله سعي بر اين است كه پاسخ مثبت دونالد ديويدسون به اين سوال مورد بررسي قرار گيرد و نظر انتقادي او به رويكرد ريچارد رورتي، كه براي حقيقت هيچ جايگاه فلسفي قايل نيست، مطرح گردد.

The major problem of the present article is to investigate relation between epistemological behaviorism and epistemological pluralism or relativism. Can we believe in epistemological behaviorism and set aside representationalism and the same time we reject relativism and believe that the concept of truth plays the key role in our understanding of the world and of the mind of agents. In this article, Davidson’s positive answer to this problem is considered and his critical attitude to Rorty is explained.