تحول مفهوم جنگ مردمي

The Development of the Concept of People War

جنگ مردمي از دير باز مطرح بوده، اما انديشه‌پردازي در مورد آن جديد است. مفهوم جنگ مردمي در گذر زمان، هم به لحاظ نظري و هم از لحاظ عملي دچار تحولات اساسي شده و براي موارد مختلف كاربرد مفهومي خاص يافته است؛ به طوري كه از نظر كلاوزويتس، جنگ مردمي براي بيرون راندن دشمن از كشور و حفظ وضع موجود به كار گرفته مي‌شود، در حالي كه به اعتقاد مايو، جنگ مردمي ابزاري براي انقلاب است. در اين نوشته كوشش شده تا با مروري بر مفهوم جنگ مردمي و ويژگي‌ها و ابعاد آن، تحول آن از اواخر قرن 18 تا قرن 20 در انديشه كلاوزويتس و مايو مورد بررسي قرار گيرد. هدف نگارنده آن است كه نقش فزاينده مردم را در سطوح نظامي و استراتژيك و نيز تيوريزه شدن آن را در آثار دو انديشمند نظامي و انقلاب اروپايي و آسيايي بيان كند. در واقع؛ در نگاه اين دو، جنگ مردمي از يك عمليات حاشيه‌اي و در چارچوب متعارف نظامي تا يك استراتژي مستقل و انقلابي متحول شده است.

Though it has been under consideration since long, people war has, both theoretically and practically, undergone critical changes, having various applications for different Cases. To clausewitz, people war is employed for pushing back the enemy and preserving the status quo, whereas Mao believes public war to be a means for revolution. The author tries to study how the concept of people war has developed from the 18th to the 19th century, while examining it and itʹs characteristics as well as itʹs dimensions. He aims at explaining the increasing role of people in military and strategic levels as well as describing the way it has been theorized in the works of these two, one a military scientist from Europe and another a revolutionary scientist from Asia. In reality, to look through their eyes, people war has been develop from a marginal operation within a conventionally military framework to a revolutionary and independent strategy.