بررسي قابليت‌هاي فناوري اطلاعات و ارتباطات در توانمندسازي زنان روستايي مطالعه موردي: بخش مركزي شهرستان لاهيجان

جغرافيا به عنوان علمي ميان‌رشته‌اي همواره در تلاش بوده است تا سهم خود را در توسعه به نحو شايسته‌اي ايفا كند؛ از اينرو توجه فراواني به زنان به عنوان نيمي از توان توسعه معطوف داشته است. اين تحقيق با رويكردي ميان‌رشته‌اي سعي دارد تا تاثيرگذاري فناوري اطلاعات و ارتباطات را بر توانمندسازي زنان روستايي در بخش مركزي شهرستان لاهيجان تحليل كند. لذا روش تبييني- تحليلي را بكار گرفته و از بررسي ميداني و تكنيك پرسشنامه نيز استفاده شده است. فرضيه تحقيق بر اين مبنا قرار دارد كه فناوري اطلاعات و ارتباطات بخش‌هايي از توانمندي ايجاد شده در زنان روستايي محدوده مورد مطالعه را تبيين مي‌كند، اما سطوح توانمندي در مراحل مختلف متجانس و موزون نيست و در مرحله رفاهي بيشتر از ساير مراحل است. از روش تحليل عاملي و تحليل رگرسيون به منظور شاخص‌سازي و تحليل استفاده شده است. يافته‌هاي تحقيق بيانگر آن است كه تحليل‌ها از فرضيه تحقيق حمايت مي‌كنند. در ادامه بر اساس يافته‌هاي تحقيق نتيجه‌گيري به عمل آمد.