اندازه گيري هزينه رفاهي تورم در ايران

در اين تحقيق سعي بر آن است تا به تخمين تابع تقاضاي پول براي اقتصاد ايران با استفاده از روش ARDL در دو حالت لگاريتمي و نيمه لگاريتمي ومقايسه آنها با استفاده از روش هاي تعادل جزئي و روش وارد كردن مستقيم پول در تابع مطلوبيت مطابق با مدل سيدراسكي وسپس استفاده از روش تعادل عمومي لوكاس به محاسبه هزينه رفاهي تورم پرداخته شود. در اين تحقيق ازداده هاي سال هاي(1387-1357) استفاده شده است. نتايج به دست آمده از اين تحقيق صحت اين ادعا كه هزينه رفاه از دست رفته حاصل از تورم درصد قابل توجهي از توليد ناخالص داخلي را شامل مي شود، تاييد مي كند. همچنين تفاوت اندازه اين هزينه در مدل هاي تعادل جزئي و تعادل عمومي بر اساس داده هاي اقتصاد ايران مورد بررسي قرار گرفته و نشان داده شد كه طبق پيش بيني در روش تعادل عمومي لوكاس، تورم هاي پايين هزينه رفاهي بالاتري نسبت به مدل هاي تعادل جزئي به جامعه تحميل خواهند كرد. نتايج تصريح دو تابع لگاريتمي، نيمه لگاريتمي و مدل سيدراسكي ،نشان مي دهد كه هزينه رفاهي به وجود آمده از يك نرخ تورم 40 درصدي به ترتيب 6 ، 2 و5/3 درصد از توليد ناخالص داخلي مي باشد.