مقايسه تطبيقي تمكين ماليات بر ارزش افزوده در كشورهاي منتخب

درآمدهاي مالياتي يكي از پايدارترين منابع جهت تامين هزينه هاي حاكميتي دولت ها مي باشند و از اين رو، نظام مالياتي يك جزء مهم و موثر در اقتصاد كشورهاي مختلف محسوب مي گردد. بنابراين، همواره افزايش كارايي وصول از طريق ارتقاء درجه تمكين مالياتي پايه هاي موجود و همچنين معرفي پايه هايي با درجه تمكين بالا مدنظر بوده است. به طوريكه در ايران و تعداد زيادي از كشورها به دنبال تحقق هرچه بيشتر نقش ماليات در زمينه اهداف مزبور، ماليات برارزش افزوده به عنوان پايه جديد مالياتي مطرح شده است. اين ماليات در سطح جهاني براي نخستين بار در سال 1918 توسط يك بازرگان آلماني به نام فون زيمنس مطرح شد و در مقايسه با ساير ماليات هاي مرسوم ماليات جديدي به شمار مي رود كه از كارايي و كارامدي بيشتري در زمينه افزايش درآمدهاي مالياتي برخوردار مي باشد. از اين رو، اقتصاددانان اين سيستم مالياتي را براي رفع يا كاهش اختلال و نارسايي هاي مالياتي سنتي و همچنين افزايش درآمد دولت توصيه مي كنند.