ضرورت و پتانسيل توليد سوخت زيستي از بقاياي غلات در كشور

Necessity and potential of biofuel production from cereal residues

توليد سوخت‌هاي زيستي علاوه بر كاهش اتكا به سوخت‌هاي تجديدناپذير فسيلي، موجب كاهش گازهاي گلخانه‌اي نيز مي‌شود. در حال حاضر، سالانه بخش عمده بقاياي غلات كشور نظير گندم، ذرت، جو و برنج توسط كشاورزان سوزانده مي‌شود كه علاوه بر تلفات سرمايه و كاهش ماده آلي خاك، سبب آلايندگي زيست‌محيطي نيز مي‌شود. سوخت زيستي يكي از مهم‌ترين سوخت‌هاي جايگزين به شمار مي‌رود كه استفاده از بقاياي گياهان زراعي يكي از مهم‌ترين منابع آن مي‌باشد. بر اين اساس، با مديريت مناسب بقاياي غلات كشور، علاوه بر توليد سالانه 25/5 گيگا ليتر اتانول مي‌توان سوختي تجديدپذير و با آلايندگي كمتر را جايگزين بخشي از بنزين مورد نياز نمود و از اين طريق، از اثرات نامطلوب زيست محيطي ناشي از سوزاندن بقايا ممانعت كرد و لذا اين رويكرد براي توسعه كشاورزي پايدار و تامين انرژي مورد نياز ضروري مي‎باشد.