بررسي تاثير مداخله آموزشي بر ارتقا رفتار پيشگيري از جراحات پرسنل درماني استان ايلام در سال 1391

Evaluating the Effectiveness of Educational Intervention on Promotion of Injury Preventing Behaviors among Health Care Workers of Ilam Province in 2012

مقدمه: شيوع جراحت ناشي از اجسام تيز و برنده در ايران بالاست و لذا پرسنل درماني در معرض ابتلا به سه بيماري مهم ايدز، هپاتيت B و C هستند كه از طريق خون منتقل مي شوند. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسي تاثير مداخله آموزشي بر رفتار پيشگيري كننده از جراحات ناشي از اجسام تيز و برنده در گروهي از پرسنل درماني در استان ايلام در سال 1391 صورت پذيرفته است. مواد و روش ها: در اين مطالعه نيمه تجربي و مداخله اي، تعداد 66 نفر از كاركنان درماني شاغل در مراكز بهداشتي درماني شهرستان هاي دهلران(به عنوان گروه آزمون) و آبدانان(به عنوان گروه كنترل) وارد مطالعه شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسش نامه محقق ساخته بود كه پس از تاييد مراحل روايي و پايايي در دو مرحله، قبل و يك ماه پس از اجراي مداخله آموزشي توسط شركت كنندگان در مطالعه تكميل شد. داده ها با نرم افزار SPSS vol.19 و با استفاده از آزمون هاي آماري مناسب مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته هاي پژوهش: اختلاف ميانگين نمرات مربوط به آگاهي و نگرش دو گروه آزمون و كنترل پس از مداخله معني دار بود. تعداد موارد جراحت، در مدت يك ماه قبل از مداخله در هر دو گروه پنج مورد(15/15 درصد) بود؛ كه يك ماه پس از مداخله، به يك مورد(03/3 درصد) در گروه آزمون و چهار مورد(12/12 درصد) در گروه كنترل كاهش يافت. بحث و نتيجه گيري: تدوين برنامه آموزش بهداشت و اجراي آن براي كاهش موارد جراحت ناشي از اجسام تيز و برنده، سودمند است.

Introduction: The incidence of sharps inju-ries in Iran is high and therefore health care workers are at a higher risk of three major diseases, AIDS, hepatitis B and C, which are blood born diseases. This study aimed to investigate the promotional impact of educational intervention on behaviors of health care workers in Ilam province regad-ing sharps injury prevention in 2012. Materials & Methods: In this quasi-expe-rimental and interventional study, 66 hea-lthcare workers in health centers in the city of Dehloran (as the experimental group) and Abdanan (as the control group) were enrolled. The data were collected by a questionnaire completed by the participants, after the approval of its validity and reli-ability in two previous steps, and one month before the educational intervention. SPSS19 software was used to analyze the data using appropriate statistical methods. Findings: The mean difference between kn-owledge and attitude scores after the int-ervention in experimental and control gro-ups was significant. Number of injuries, a month before the intervention in both groups was five cases (15.15 %); while one month after the intervention it reduced to just one case (3.03 %) in the experimental group and four cases (12/12 %) in the con-trol group. Discussion & Conclusion: The design and implementation of an educational program for reducing injuries from sharps is bene-ficial.