تمايز عدالت در ادبيات ليبراليستي و ادبيات اسلامي

Justice in Liberalist Literature and Islamic Literature

مفروض بنيادين در اين گفتار مبتني بر تمايز جوهري ميان دو مكتب معرفتي ـ عقيدتي اسلام و ليبراليسم است. اسلام مكتب وحياني و ليبراليسم ايديولوژي انساني است. در بيان تمايز ذاتي ميان اين دو مكتب، مطالعه‌اي تطبيقي در موضوع عدالت انجام شده است. در اين مطالعه، معلوم گرديد كه مفهوم بنيادين و اصيل در ليبراليسم، آزادي فردي است. به هر ميزان كه ليبراليسم بر آزادي‌هاي فردي پافشاري كرده، عدالت بيشتر به حاشيه رفته است. اما در اسلام، پس از اصل توحيد، عدالت در كانون تفكر اسلامي جاي دارد. مومنان به عدالت‌ورزي فرا خوانده شده‌اند. بنياد حكومت اسلامي بر عدالت است. چنان‌كه امير مومنان علي? بيعت با مردم مدينه را تنها به شرط اقامه قسط و عدل پذيرفتند.

The basic assumption of the present paper is centred on the idea of the substantial difference between two epistemic-doctrinal schools, that is, Islam and Liberalism. Islam is a revelatory school and liberalism is a humanistic one. A comparative study of justice is made to underline the essential difference between these two schools. The study shows that individual freedom constitutes a basic and real concept in liberalism. The more liberalism insists on the individual types of freedom, the more justice is marginalized. In Islam, however, justice which comes after Divine Unity is a central principle in Islamic thought. Believers are urged to observe justice. The Islamic government is founded on justice, so that Imam Ali, the Commander of the Faithful, did not accept Madinansʹ allegiance without insisting on administering justice.