توسعه‌ي مالي و رشد بخش كشاورزي

Financial Development and Agricultural Growth

هدف اصلي اين مطالعه، بررسي رابطه‌ي كوتاه‌مدت و بلندمدت ميان معيارهاي توسعه‌ي مالي بخش كشاورزي و رشد اين بخش براي دوره‌ي 1341 تا 1383 با استفاده از مدل تصحيح خطاي برداري است. از متغيرهاي ميزان تسهيلات واگذاري به بخش كشاورزي به‌وسيله‌ي بانك كشاورزي و ساير بانك‌ها، نسبت حجم نقدينگي منهاي اسكناس و مسكوك در دست اشخاص به توليد ناخالص داخلي و تشكيل سرمايه‌ي ثابت در بخش كشاورزي به‌عنوان معيار توسعه‌ي مالي استفاده شد. نتايج نشان داد كه عليت بلندمدت دوسويه، بين رشد بخش كشاورزي و توسعه‌ي مالي اين بخش وجود دارد. هم‌چنين رشد بخش كشاورزي در كوتاه‌مدت، علت توسعه‌ي مالي در اين بخش است، در حالي كه تسهيلات بانك كشاورزي در كوتاه‌مدت و بلند‌مدت، علت تشكيل سرمايه در بخش كشاورزي نيست. بنابراين تخصيص تسهيلات اعطايي اين بانك در براي افزايش سرمايه‌گذاري نياز به اصلاحاتي دارد.

The main purpose of this article is study of short and long-run relationship between measures of financial development and growth of agricultural sector, applying vector error-correction model to 1962-2004 data. Agricultural bank credit, credit of other banks and money stock minus currency to GDP were used to measure agricultural financial development. Results showed that there is a long-run bi-directional causality relationship between financial development and agricultural growth and agricultural growth caused financial development in short-run. Agricultural bank credit cannot cause fixed capital formation in agriculture in short and long-run. Therefore, allocation of credit needs some reforms for increasing of capital formation in agriculture.