پيش بيني رشد جمعيت ايران با توجه به مولفه هاي اقتصادي- اجتماعي و مبتني بر رويكرد ميان رشته اي

Iranʹʹs Population Projection considering Socio-Economic Factors based on a Multidisciplinary Approach

رشد جمعيت، پديده اي است كه توضيح آن فقط با اتكا بر مولفه هاي اقتصادي امكان پذير نيست. از اين رو، در مقاله حاضر، با توجه به نظريه نوسازي و تحول فرهنگي اينگلهارت و ولزل، در كنار مولفه‌هاي اقتصادي، تبييني از مساله رشد جمعيت بيان مي شود. در اين تحقيق، تلاش مي شود با رويكردي ميان رشته اي، متغير راهبردي رشد جمعيت بر اساس متغيرهاي اجتماعي و اقتصادي موثر بر آن، در قالب سه سناريوي اقتصادي، يعني ادامه روند كنوني، تاثير اجراي قانون هدفمند كردن يارانه‌ها و تحقق اهداف چشم انداز 1404، مبتني بر نظريه اينگلهارت، الگوسازي و تا افق 1404، پيش بيني گردد. نتايج پژوهش نشان داد كه در هر يك از سناريوهاي اقتصادي، رشد جمعيت، روند كاهنده را ادامه خواهد داد كه نظريه نوسازي و تحول فرهنگي را درباره خيزش ارزش هاي فرامادي تاييد مي كند. تدوين سياست هاي جامع جمعيتي، مبتني بر نگرش توسعه اي و ميان رشته اي كه شرايط آينده را در جنبه هاي اقتصادي، اجتماعي و فرهنگي، به خوبي پيش بيني و تحليل كند، از الزام هاي فعلي در نظام برنامه ريزي راهبردي و بلندمدت كشور است.

Population growth is a phenomenon that may not be explained only by relying on economic factors. Thus, this article tries to explain population growth issue according to Inglehart-Welzelʹs Modernization and Cultural Change Theory besides economic factors. It also tries to take a multidisciplinary approach to project and model the strategic variable of population on the basis of socio-economic variables influencing it according to Inglehartʹs theory up to 2025 in the framework of three economic scenarios, i.e. continuing status quo, the effect of Subsidies Target-Orientation Law and the fulfillment of Iran 2025 Vision goals. The results show that population growth in each scenario follows a decreasing trend asserting Modernization and Cultural Change Theory on the embrace of post-materialistic values. Making the comprehensive population policies according to developmental and multidisciplinary perspectives is a must in Iranʹs strategic and long-run planning system in a way to project and analyze the future socio-economic and cultural situations.