ارزيابي كيفيت و مدل‌سازي خدمات آموزشي در دانشگاه پيام نور

The Assessment of Quality and Modeling Educational Services In Payame Noor University

چكيده: يكي از حساس‌ترين مراحل برنامه ريزي آموزشي ارزيابي ميزان تحقق اهداف آموزشي است. شناسايي اين ميزان نيازمند ابزاري است كه به وسيله آن كيفيت دوره هاي آموزشي با آن سنجيده شود. عدم وجود اين ابزار باعث تصورات و برداشت‌هاي نابه‌جا از نظام آموزشي مي‌شود. بر همين اساس هدف اصلي پژوهش حاضر، بررسي و ارزيابي كيفيت نظام آموزش از راه دور به منظور ارايه مدل در دانشگاه پيام نور ايران است. اين پژوهش از نوع توصيفي است كه با روش پيماشي انجام شده است. جامعه آماري اين پژوهش شامل 1217 نفر از استادان و دانشجويان تحصيلات تكميلي بودند. از ميان آن‌ها 119 نفر با استفاده از روش نمونه‌گيري طبقه‌اي متناسب انتخاب شدند و به پرسش‌نامه محقق ساخته پاسخ دادند. براي تعيين روايي و پايايي پرسش‌نامه به ترتيب از نظرات متخصصان علوم تربيتي و برنامه‌ريزي آموزش از دور و آلفاي كران باخ استفاده شده است. پاسخ‌هاي استادان و دانشجويان پس از جمع‌آوري با استفاده از فنون آمار توصيفي و استنباطي و به‌كارگيري نرم افزارLisrel,spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد كه كيفيت خدمات ارايه شده در مركز تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور در شاخص‌هاي ساختار برنامه درسي با ميانگين (42/12) حمايت‌هاي دانشجويي (68/12) در حد متوسط ولي در شاخص پشتيباني از اعضاي هيات علمي (89/7) ضعيف (پايين‌تر از حد انتظار) بوده است. همچنين مقدار شاخص‌هاي برازندگي (97/0CFI=) و (085/0RMSEA=) نشان دهنده مناسب بودن مدل است. به عبارت ديگر مي‌توان از اين مدل به عنوان معياري براي ارزيابي كيفيت خدمات ارايه شده در دانشگاه‌ها و مراكز آموزش عالي كه مبتني بر فناوري اطلاعات و ارتباطات هستند نيز استفاده كرد