شخصيّت و شخصيّت‌پردازي در رمان «ملكوت»

Character and Characterization in the Novel of “Malakout”

رمان ملكوت نوشته‌ي بهرام صادقي، داستان نويس معاصر است. اين رمان از نوع رمان‌هاي نمادين است. سبكي كه بهرام صادقي در اين رمان به كار برده‌ است ، آنچنان ذهني است كه‌ آن را از سبك و سياق داستان‌هاي كوتاهش دور مي‌كند و صبغه‌اي فرا طبيعي به آن مي‌دهد. مي‌شود گفت كه: شخصيّت‌ها در داستان‌هاي او، كم كم شالوده‌ي اجتماعي خود را از دست مي‌دهند و عناصري كه در كيفيت شكل دادن آنها نقش داشته‌اند؛ رو به فساد و از هم پاشيدگي مي‌گذارد و داستان‌ها در تار و پود افكار خرافه و كابوس زده‌اي پيچيده مي‌شود. شخصيّت‌هاي اصلي او از نظر روانشناسي اغلب پيچيده و مرموز تصوير شده‌اند و بيش‌تر آن‌ها يا مريضند؛ و يا در افكار پريشان گرفتار شده اند. نويسنده به‌طور هنرمندانه‌اي از توصيف، گفتگو، عمل و نام در پردازش شخصيّت‌ها استفاده كرده است. به نظر مي‌رسد كه صادقي در شخصيّت‌پردازي قهرمانان خود، بيش‌تر بر استفاده از عنصر توصيف و گفتگو تاكيد داشته است.

The novel of Malakout was written by Bahram Sadeghi – the contemporary story writer. It’s a symbolic novel. The style used in the novel is so intellectual that makes it perfectly different from his short stories and gives it a supernatural form. It can be said that the characters in his stories, little by little, lose their own social status, the elements forming their behaviors are corrupted and disintegrated, and the stories take place in a fearful and superstitious situation. His main characters are psychologically obscure and mysterious, and most of them are ill-mannered or have peculiar minds. The author has skillfully used description, dialogues, acts and names to express the characters. It seems that Sadeghi mostly used description and dialogues to characterize his protagonists.