بازسازي روايت زندگي به تناظر آلبوم هاي عكس

Reconstruction of Life Narration through Photo Albums

مقال هي حاضر درصدد است تا به ميانجي آلبوم هاي عكس به بازسازي روايت زندگي افراد بپردازد. به بيان ديگر، دارندگان اين آلبو مها چگونه جريان مخدوش، گسسته، ناهمگن و غيرخطي زندگي را به تناظر عك سهاي تثبيت شده و غير متحرك به شكلي روايت مند، خطي و منسجم درم يآورند و هويت و جايگاه خود را به ميانجي آن بازسازي مي كنند. روش شناسي مطالعه حاضر كيفي است و از روش مرد منگاري براي انجام عمليات ميداني و از روش تحليل موضوعي براي تحليل داده ها استفاده شده است. بر اساس رويكرد مصاحبه شوندگان نسبت به آلبو مهاي عكس و تفسيرهاي آنان از اين آلبو مها، هفت مقوله ي برساخت هويت فردي، برساخت روايت و خاطر ههاي فردي و جمعي، بازنمايي مناسبات قدرت، تداوم خويشاوندي، بازتجرب هي رويدادها، و دگرديسي ميدان تعاملات استخراج شده است. در واقع مقول ههاي مذكور نوعي چرخش نظري در رويكرد دارندگان آلبو مهاي عكس را در عك سهاي نوين ديجيتالي به نسبت عك سهاي كلاسيك نشان مي دهد.

This article tries to reconstruct the life narration with meddling of photo albums. In other words, how do owners of these albums turn the destroyed, non-contingency, separate and non-leaner narration of their lives through the non-moving and steady pictures into a the narrative may, linear and coherent, and how they reconstruct their identities and status through this. The methodology of this research is qualitative and for doing the field work operations we have used the ethnographic method and content analysis. Through interview approach to photo albums and interpretation of those albums, we have extracted seven categories: individual identity construction, construction of individualistic and collective narration, representation of power relation, continuity of kinship, re-experiencing of events and deformation of interactions. In fact, these categories reveal the trend of theoretical rotation in new modern digital photos in comparison to classical pictures