پيامدهاي زيست‌محيطي رشد اقتصادي و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي شواهدي از كشورهاي در حال توسعه

Environmental Consequences of Economic Growth and Foreign Direct Investment: Evidence from Developing Countries

هدف اين مقاله بررسي پيامدهاي زيست ‌محيطي رشد اقتصادي و سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي با استفاده از شاخص كيفيت محيط زيست(ميزان انتشار CO2 سرانه) در كشورهاي درحال توسعه طي دوره زماني 2010-1990 مي‌باشد. بدين منظور از آزمون همگرايي پدروني و روش FMOLS جهت بدست آوردن بردارهاي هم‌انباشتگي استفاده شده است. نتايج وجود منحني كوزنتس زيست ‌محيطي در كشورهاي درحال توسعه را تاييد مي‌كند. به عبارت ديگر، رابطه U معكوس بين رشد اقتصادي و كيفيت محيط زيست برقرار است. همچنين نتايج با استفاده از يك مدل غيرخطي نشان مي‌دهد جريان‌هاي ورودي سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي سبب افزايش يكنواخت ميزان انتشار CO2 و در نتيجه كاهش كيفيت محيط زيست شده است. به عبارت ديگر رابطه U معكوس بين سرمايه‌گذاري مستقيم خارجي و ميزان انتشار CO2 برقرار نيست و فرضيه لنگرگاه آلودگي در اين كشورها تاييد مي‌شود.

This paper investigated the environmental consequences of economic growth and foreign direct investment in developing countries during 1990-2010, using panel co-integration test and FMOLS method. The CO2 emission is used as a proxy of environment quality. The results confirmed Environmental Kuznets Curve in developing countries. In other words, there is a reverse-u shape relationship between economic growth and environment quality. Moreover, the results of non-linear model show that the foreign direct investment inflows led to increase CO2 emissions, monotonically. Hence, there is not any reverse-u shape relationship between foreign direct investment and CO2 emissions. In other words, the pollution haven hypothesis is confirmed