مطالعه تاثير مديريت منابع انساني بر اجراي حاكميت باليني در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران

The Study Of Human Resource Management (HRM) Influence On Implementation Of Clinical Governance In Tehran University Of Medical Sciences Hospitals

زمينه و هدف: حاكميت باليني، به كارگيري ساز و كارهاي حاكميتي براي انجام درست كار در زمان و مكان مناسب به شيوه اي صحيح براي بيماران، در راستاي كسب حداكثر نتايج باليني مي باشد. اجراي حاكميت باليني به طور قاطع نيازمند مهارت ها و تمايلات نيروي كار بهداشت و درمان است. هدف اصلي اين پژوهش، شناسايي رابطه‌ي مديريت منابع انساني با اجراي حاكميت باليني و استقرار بهينه‌ي چارچوب حاكميت باليني با ارايه‌ي راهكارهايي در زمينه مديريت موثر منابع انساني در صورت وجود رابطه معني دار مي باشد. روش بررسي: اين پژوهش از نوع توصيفي- تحليلي است كه به صورت مقطعي در سال 1391 انجام شد. روش نمونه‌گيري، خوشه اي دو مرحله اي است. از بين بيمارستان هاي دانشگاه هاي علوم پزشكي تهران به طور تصادفي سه بيمارستان دكتر شريعتي، امام خميني(ره) و شهيد هاشمي نژاد انتخاب شد و در هر بيمارستان به طور تصادفي پرسشنامه بين 30 نفر توزيع گرديد كه در مجموع حجم نمونه به 90 نفر رسيد. ابزار گردآوري داده ها، پرسشنامه‌ي پژوهشگر ساخته و برگه مشاهده بود. داده ها از طريق نرم افزار آماري SPSS تحليل شد. يافته‌ها: حداقل امتياز حاكميت باليني مربوط به بيمارستان امام خميني(ره) و حداكثر آن مربوط به بيمارستان شهيد هاشمي‌نژاد بود. بين متغيرهاي ((آموزش))، ((جذب و به كارگيري)) و ((حقوق و مزايا)) با حاكميت باليني رابطه معني‌داري ديده شد. نتيجه‌گيري: باتوجه به رابطه معني دار ميان متغيرهاي مديريت منابع انساني با اجراي حاكميت باليني، سرمايه گذاري بر روي اين محور از حاكميت باليني به عنوان محوري كه موفقيت در ساير محورها را تحت تاثير قرار مي دهد مي تواند در استقرار حاكميت باليني اثربخش باشد.

Background and Aim: Clinical governance is the application of mechanisms at the right time and place to do tasks for patients properly and obtain maximum clinical results. The implementation of clinical governance definitely requires the skills and inclinations of those working in healthcare sector. The main objective of this study is to identify the relationship between human resource management (HRM) on the one hand and the implementation of clinical governance and the optimal establishment of its framework on the other hand through offering strategies for effective human resource management. Materials and Methods: This is a descriptive analytical study conducted in a cross-sectional way in 2012. The sampling method was a two-step cluster sampling. Shariati, Imam Khomeini, and Hashemi Nejad were randomly selected from among the hospitals of Tehran University of Medical Sciences (TUMS). The data collection instrument was a researcher-made questionnaire and a checklist. In each hospital, 30 questionnaires were randomly distributed. The gathered data were analyzed by SPSS. Results: The minimum and maximum scores of clinical governance pertained to Imam Khomeini (594) and Hashemi Nejad (753) hospitals, respectively. Moreover, significant relationships were found between variables of training, recruitment and employment, salaries and benefits on the one hand and clinical governance on the other. Conclusion: Considering the significant relationship between HRM and the implementation of clinical governance, investment in this aspct of clinical governance as the one that influences success in other aspects can be effective in the establishment of clinical governance. Key words: Clinical Governance, Human Resource Management, Hospital