تبيين مولفه هاي سرمايهاجتماعي درانديشه نوگرايي

Explication of the elements of Social Capital in modernization thought

امروزه مفهوم نوگرايي به‌عنوان يك رويكرد غالب در جامعه‌شناسي توسعه مطرح مي‌باشد. اين مفهوم در ادبيات جامعه‌شناسي توسعه در ابعاد مختلف رواني، اجتماعي، سياسي و اقتصادي مورد ملاحظه قرار گرفته است. در بعد رواني- اجتماعي، نوگرايي به فرايندي اشاره دارد كه در طي آن افراد ويژگي‌ها و خصوصيات انسان مدرن را كسب نموده و آمادگي براي تغيير و نوآوري و مشاركت آگاهانه و جمعي در پويش‌هاي اجتماعي را كسب مي‌نمايند. صاحبنظران انديشه نوگرايي به رشد شاخص‌هايي چون باسوادي، گسترش رسانه‌هاي گروهي، مشاركت اجتماعي، عام‌گرايي، خردگرايي، همدلي، اعتماد و غالب شدن كنش‌هاي عقلاني و منطقي تاكيد دارند. همچنين، در طي چند دهه اخير مفهوم سرمايه اجتماعي مورد توجه صاحبنظران جامعه‌شناسي قرار گرفته و به نقش سرمايه اجتماعي در توسعه جوامع تاكيد شده است. هدف اساسي اين مقاله تبيين مولفه‌هاي اصلي سرمايه اجتماعي در انديشه صاحبنظران نوگرايي است. كنكاش در ادبيات نوگرايي بيانگر تاكيد صاحبنظران نوگرايي بر مولفه‌هاي كليدي سرمايه اجتماعي چون انسجام اجتماعي، اعتماد اجتماعي، مشاركت اجتماعي و نقش تحصيلات و آگاهي اجتماعي در رشد فردي و توسعه اجتماعي است. در واقع انديشه نوگرايي در خلق و بسط مفاهيم اساسي سرمايه اجتماعي نقش اساسي داشته و عناصر سرمايه اجتماعي را به‌عنوان اهرم اساسي و توفيق آفرين توسعه اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي قلمداد نموده‌اند.