مفهوم شناسي و حقيقت يابي حيات طيبه از منظر قرآن

Conceptualizing and Truth-Seeking of the Pure Life from the Viewpoint of the Quran

حيات طيبه، حيات حقيقي انساني است كه حيات دنيوي با همه گسترده گي اش بستر آن، و حيات اخروي با جاودانگي و اهميتش تبلور اين حيات حقيقي است. اين حيات اصيل و حقيقي، واقعيتي وراي حيات ظاهري است كه در همين دنيا حاصل مي شود. حيات طيبه برخاسته از مرتبه بالاي روح انساني است. انسان مومن در سير متعالي و تعالي معنوي خويش كه تولدي بعد از تولد مي يابد، به افاضه الهي از دل ايمانش مويد به روحي مي شود كه حيات طيبه ثمره آن است. اگر حيات طيبه حياتي جديد و برتر از حيات معمولي و منشا آثاري بس ارزشمند براي انسان مومن است، در حقيقت مومن حايز مرتبه جديدي از روح شده كه از پرتو آن روح، اين حيات و آثارش پديدار شده است. البته اين مرتبه فايقه روح كه استعداد ويژه اي بوده و اكنون فعليت يافته است، ظهور و شكوفايي اش را از ايمان و عمل صالح مي-گيرد.

The pure life (hayat al-tayyibah) is the real life of man which the worldly life with all its vast scope and the otherworldly life with its eternity and importance are the manifestations of this real life; this original and real life is a reality beyond the outward life and can be achieved in this world. The pure life is originated from high levels of human spirit; the faithful man in his sublime journey and spiritual transcendence who is born after his first birth, from the heart of his faith and by Godʹs blessing achieves a spirit which the pure life is the result and fruit of this spirit. If the pure life is new and superior to the ordinary life and is the origin of valuable effects for the faithful man, in reality the faithful man has reached a newer level of spirit in which this life and its effects have emerged. This high level of spirit which has been a special talent and now is actualized, in turn gets its emergence and actualization from faith and righteous deeds.