فرجام شناسي براساس متن اوستايي هادخت نسك و متون فارسي ميانه مينوي خرد و بندهش

A Study of Eschatology According to Avestan Text of Hādoxt Nask and Middle Persian Texts of Mēnog I Xrad and Bundahišn

فرجام شناسي و زيرمجموعه هاي آن، يعني فرجام شناسي فردي و عمومي/كيهاني، تقسيم زمان به هزاره ها و نجات دهنده از جمله موضوعاتي هستند كه در نوشته هاي دوره باستان (اوستايي) و دوره ميانه (فارسي ميانه كتابي) زبان هاي ايراني به خوبي به آن پرداخته شده است. هر چند كه اين نوشته ها در چهارچوب كلي، يكنواختي و پيوستگي را در مورد اين موضوع نشان مي دهند؛ اما هر كدام از آنها برخي از زيرمجموعه هاي فرجام شناسي را بيشتر و بهتر ارايه مي دهند و نكات تازه اي را هم در بردارند. در اين گفتار تلاش مي گردد كه واژگان و مفاهيم فرجام شناسي براساس متن اوستايي هادخت نسك و متون فارسي ميانه مينوي خرد و بندهش شرح داده شود.