وضعيت اعتماد عمومي اساتيد دانشگاه‏ها به كارگزاران نظام جمهوري اسلامي ايران

Tuation of University Professorsʹʹ Trust in Islamic Republic of Iran Agents

اعتماد نخبگان به نظام‌ بخشي از سرمايه اجتماعي است كه به تحقق هر چه بيشتر اهداف نظام منجر مي‌شود. اساتيد دانشگاه از جمله مهم‌ترين گروه‌هاي نخبه محسوب مي‌شوند كه به دليل ارتباط و تاثيرگذاري بر دانشجويان سهم عمده‌اي در ميان نخبگان دارند. پرسش اساسي در مقاله حاضر، معطوف به چيستي و چگونگي جنبه‌هاي مختلف اعتماد اساتيد به نظام و پرسش‌هاي فرعي نيز به جنبه‌هاي نگرشي و ذهني و راهبردهاي افزايش آن معطوف است. روش‌هاي اصلي براي پاسخگويي به پرسش‌ها، مصاحبه‌هاي عميق با اساتيد و تحليل ثانويه داده‌هاي كمّي است. مصاحبه‌شوندگان بر اساس نمونه‌گيري هدف‌مند انتخاب شدند و تلاش شده تا تنوع در آن‌ها حفظ شود، به گونه‌اي كه به رويكردهاي سياسي مختلف اساتيد نيز توجه شود. داده‌ها و اظهارات مصاحبه‌شوندگان حاكي از آن است كه اعتماد عمومي مردم و اساتيد به ساير افراد در جامعه در مقايسه با گذشته رو به كاهش است. اين امر زمينه منفي افزايش بي‌اعتمادي اساتيد به نظام را نيز ايجاد مي‌كند. تاكيد عمده مصاحبه‌شوندگان بر آن است كه بي‌اعتمادي اساتيد به نظام، بيش از آنكه به هسته‌هاي بنيادين و قواعد نظام بازگردد به بازيگران و عملكردهاي سازماني مربوط است. انباشت و تراكم بي‌اعتمادي در اين دو لايه بيروني به لايه دروني قواعد نيز تسري مي‌يابد.

Eliteʹs trust is an important part of the social capital in a social system that can lead to further system goals. Relationship and influence on students by the professors of universities has an important place for them among the elite. Subject of this article is the trust of university professors in Islamic Republic of Iran (IRI). Essential questions focused on various aspects of professorsʹ trust in the system. Secondary question based on attitude and subjective aspects of them. Research methods to answer research questions include: secondary analysis of given data and interviews with university professors based on purposive sampling. Data and statements of interviewees indicated that the public trust of professors is declining in comparison with the past. This provides grounds for distrust. Most academics distrust due to bad performance of organizations and managers. Distrust towards the outer surface can gradually lead to a distrust of internal surfaces.