جستاري در چگونگي كاركرد نمادهاي جانوران دراشعار صايب تبريزي و بيدل دهلوي

An Investigation into How Animal Symbols Function in Poetry of Saib Tabrizi and Bidel Dehlawi

اين مقاله، تحليل نشانه‌شناسانه تعدادي از نمادهاي جانوران در شعر صايب تبريزي و بيدل دهلوي، دو شاعر برجسته سبك هندي است. هدف اصلي از اين بررسي، نمايش چگونگي كاركرد نمادهاي جانوران در ساختار زبان شاعرانه است. اين نمادها به شكل بن مايه‌هاي اصلي، در دوره‌هاي مختلف و در آثار ادبي تكرار مي‌شوند و با توجه به مقتضاي حال، محور دلالتي آنها را گسترش مي‌دهند. پايه تحليلي اين بررسي به طور عمده، بر موقعيت نمادين اين نشانه‌ها در شعر بنا شده است و ضمن تحليل كاركرد و نقش اين نشانه‌هاي نمادين در گسترش دامنه معنايي اشعار مورد نظر، نوعي طبقه‌بندي صوري بر اساس پيش فرض‌هاي دلالتي نقش اين جانوران در حافظه اجتماعي و ذهنيت راوي اين سروده‌ها در نظر گرفته شده است.