اولويت سنجش راهبردهاي توسعه‎ي گردشگري فرهنگي در منطقه‎ي الموت قزوين

گردشگري يكي از شاخص‎هايي است كه روابط بين افراد را تنظيم مي‎كند، در اين ميان گردشگري فرهنگي كه به فرآيند بازديد از مكان‎ها و آثار فرهنگي و شناخت جوامع مختلف مربوط مي‎شود، بيش از انواع ديگر گردشگري در اين موضوع موثّر است. الموت با داشتن قلعه‎ها، بناهاي تاريخي و مذهبي و همچنين روستاهاي تاريخي و گردشگري، همراه با تنوّع اقوام و نژاد و هنرهاي سنّتي، يكي از مناطق گردشگريِ فرهنگي كشور به‎شمار مي‎آيد. با توجّه به آسيب‎پذيري منطقه به لحاظ فرهنگي، پژوهش پيش رو سعي بر اين داشت كه با استفاده روش برنامه‎ريزي راهبردي SWOT و QSPM ضمن بررسي نقاط قوّت و ضعف و فرصت و تهديد در بخش گردشگري فرهنگي، بهترين راهبردها را براي مقابله با اين تهديدها و بهره‎گيري از فرصت‎ها تعيين كند. روش پژوهش توصيفي ـ تحليلي است و گردآوري اطلاعات با استفاده از روش‎هاي مشاهده‎ي مستقيم و مصاحبه با كارشناسان و نخبگان دانشگاهي و تهيه‎ي پرسش‎نامه انجام گرفته است. در فرآيند جمع‎آوري پرسش‎نامه‎ي دلفي، جامعه‎ي نمونه در دو سطح مختلف مديران، كارشناسان مرتبط با سازمان ميراث فرهنگي الموت و متخصّصان و صاحب‎نظران دانشگاهي، تقسيم‎بندي شد. در اين بخش از روش گلوله‎ي برفي براي تعيين حجم نمونه استفاده شد. يافته‎هاي پژوهش نشان داد كه بهترين نوع راهبرد براي وضعيّت كنوني الموت، تدوين راهبردهاي تنوّع است كه بايد براي بهره‎گيري از فرصت‎ها در آينده انجام گيرد. در اولويت‎بندي كه با استفاده از ماتريس برنامه‎ريزي راهبردي كمّي انجام شد، راهبرد ثبت جهاني الموت و ايجاد تاسيسات در مجاورت مكان‎هاي تاريخي و راهبردهاي تعيين ظرفيت تحمل مكان‎ها، هدايت گردشگران به امكان ناشناخته، تحريك جامعه‎ي بومي براي مشاركت در فرآيند گردشگري و استفاده‎ي بهينه از كاربري چشم‎اندازهاي تاريخي، جذاب‎ترين راهبردها تعيين شدند.