صورت‌بندي مطالعات زنان در الميزان

The Formulation of Womenʹʹs Studies in Al-Mizan

هدف نهايي اين مقاله تبيين نظام فكري علّامه طباطبايي در موضوع «مطالعات زنان» به‌منزله يك رشته ميان‌رشته‌اي قابل مقايسه با رشته‌هاي رايج علمي است. اين كار بايد در قالب پارادايمي مقايسه‌پذير با پارادايم‌هاي رايج رشته‌هاي علمي صورت پذيرد تا امكان داوري و گزينش را فراهم سازد. تهافت مبنايي در پارادايم‌هاي رايج الهياتي (وحي‌محور) با پارادايم‌هاي رايج دانشگاهي (عقل ـ تجربه‌محور) از يك‌سو و لزوم فراگير بودن الگو و ساختار ارايه‌شده براي همه موضوعات مطرح در آن علم به‌گونه‌اي‌كه با مباني پارادايمي ارتباطي منسجم و قابل دفاع برقرار كند، خبر از صعوبت چنين الگويي مي‌دهد. علّامه بر اساس يك الگوي چهاروجهي كه دربرگيرنده مباحث تاريخي و جامعه‌شناسانه، هستي‌شناسانه، ارزش‌شناسانه و آسيب‌شناسانه است، شاكله اصلي اين رشته ميان‌رشته‌اي را صورت‌بندي كرده و با مدد از برخي از مفاهيم و سازه‌هاي بنيادين فلسفي به دفاع از اين ساختار مي‌پردازد.

The present paper mainly seeks to shed light on Allamah Tabatabaii’s way of thinking regarding “womenʹs studies” which is one of the interdisciplinary fields of study as distinct from the common scientific fields. This should be done according to a paradigm comparable to the common paradigms of the scientific fields in order to judgment and selection. The fundamental encounter between common theological (revelation-based) paradigms and common academic (intellect- experience- based) paradigms on one hand, and the necessity of comprehensiveness of the provided model and structure of all the subjects discussed in a given science to make a coherence and defensible relationship with the paradigmatic foundations on the other hand, point to the difficulty of providing such a model. Considering the four-sided model consisting of historical, ontological, axiological, and pathological discussions, Allamah Tabatabaii has established the cornerstone of this interdisciplinary fields of study and defended it by relying on some fundamental philosophical concepts and constructs.