روايت دو زن از كوچ دو روشنفكر: غروب جلال و وداع با سارتر

The Narration of Two Women on the Departure of Two Intellectuals: Jalal’s Sunst and Adieux: A Farewell to Sartre

نوشتار حاضر با تكيه بر بايسته‌هاي نظري ادبيات تطبيقي، به‌ بررسي غروب جلال اثر سيمين دانشور و وداع با سارتر اثر سيمون دوبوار مي‌پردازد. اين دو نويسنده زن، در غروب جلال و وداع با سارتر، به ‌بازنمايي واپسين روزهاي زندگي جلال آل‌احمد و ژان پل سارتر پرداخته‌‌اند. ما با مقايسه مضامين همپيوند و متناظر اين دو اثر، به ‌كندوكاو تلقي دوبوار از سارتر و همچنين تصوير ارايه شده توسط سيمين دانشور از شخصيت و آثار آل‌احمد پرداخته‌ايم. مطالعه تطبيقي تصورات و دريافت‌هاي دوبوار و دانشور از آرا و آثار اين دو مرد، همسويي و همنوايي آنان در جهت‌گيري‌ها و قضاوت‌هايشان نسبت به‌ اين دو مرد را بيش از پيش آشكار مي‌كند. از ميان اين وجوه مشترك، مي‌توان به‌ تصوير متناظر و تاحدودي همسان كه دوبوار و دانشور از سارتر و آل‌احمد به‌ عنوان دو نويسنده و روشنفكر نوانديش، اجتماعي، استعمارستيز، صادق و مردمي ارايه مي‌دهند، اشاره كرد.

This paper is a comparative attempt to study the correspondence of plot and the consistency of themes in Simin Daneshvarʹs Jalal’s Sunset and Simone de Beauvoirʹs Adieux: A Farewell to Sartre. These two women have treated the life and works of these two remarkable intellectuals of the twentieth century and have performed an extended representation of their personality and thoughts. We compare the associated and corresponding themes of these two works in order to explore the attitude and perception of De Beauvoir and Daneshvar towards Sartre and his Persian counterpart Al-e Ahmad. A comparative study of perception and conception of De Beauvoir and Daneshvar about the totality of these two menʹs personality, demonstrates the consistency and conformity of their judgments and positions. In spite of their different origins and their literary value, these two works confirm the abundance of common visions and ideas associated with social and cultural attitudes of Sartre and Al-e Ahmad. anti-colonialist, honest and popular wters and intellectuals.