ويژگي هاي اپيدميولوژيك موارد حيوان گزيدگي مراجعه كننده به مراكز پيشگيري از هاري دانشگاه علوم پزشكي مازندران در سال هاي 91-87

Epidemiological Characteristic of Animal-bite Cases in Mazandaran, 2004-2011

سابقه و هدف: بيماری هاری يكی ازمهم‌ترين بيماری‌های مشترك بين انسان و حيوان می‌باشد و يك اولويت مهم بهداشت عمومی به شمار می‌آيد. اين مطالعه به منظور بررسی ويژگی‌های اپيدميولوژيك موارد حيوان‌گزيدگی مراجعه‌كننده به مراكز پيشگيری از هاری دانشگاه علوم پزشكی مازندران درفاصله سال‌هاي87 تا91 انجام گرفت. مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر ازنوع توصيفی مقطعی می‌باشد. كليه موارد ثبت شده حيوان گزيدگی در مراكز پيشگيری از هاری مركز بهداشت شهرستان‌های استان مازندران طی سال‌های 87 تا 91 بررسی شده است. داده‌های مطالعه بر حسب اطلاعات دموگرافيك و اپيدميولوژيك با استفاده از روش‌های آمارتوصيفی و استنباطی موردتجزيه وتحليل قرارگرفت. يافته‌ها: 25869 مورد حيوان گزيدگی در فاصله سال‌های 87 تا 91دراستان مازندران گزارش شده است. ميانگين ميزان بروز حيوان گزيدگی در دوره پنج ساله 4/203 درصد هزار بود. 9/79 درصد موارد درمردان و 1/20 درصد در زنان بود. 4/62 درصد موارد حيوان گزيدگی در روستا و 6/37 درصد در شهر بود. بيش‌ترين سن از نظرگزش 20 تا 30 سال بود و بيش‌ترين گزش توسط سگ با 9/83 درصد و بيش‌ترين محل گزش (3/46 درصد) مربوط به دست‌ها بوده است. استنتاج: با توجه به موارد زياد حيوان گزيدگی در استان لزوم برنامه‌ريزی برای فعاليت آموزشی و مراقبتی درجهت كاهش فراوانی حيوان گزيدگی توصيه می‌شود.

Background and purpose: Rabies is a zoonosis which is considered as a public health priority. This study was conducted to evaluate the epidemiological characteristic of animal-bite cases attending Rabies Prevention Center affiliated to Mazandaran University of Medical Sciences between 2004 to 2011. Material and methods: In this cross-sectional study, all cases of animal bite recorded at the Rabies Prevention Center from 2009 to2011were studied. Data was analyzed according to demographic, epidemiological and clinical information through descriptive and analytic statistics using SPSS V. 20. Results: During the study period the registered cases of animal bite were 25869 in Mazandaran province. The rate of five-year animal bite was 203.4 per100000 (79.9% in male and 20.1% in female, 62.4% occurred in rural and 37.6% occurred in urban areas). The cases were mostly aged 20-30 years of old. Most cases were bitten by dogs (83.9%) which occurred on hands (46.3%). Conclusion: High incidence of animal bites in Mazandaran province requires effective planning and providing more training to reduce the rate of this health problem.