عوامل موثّر بر گسترش اعتياد در نواحي روستايي (مطالعه‎ي موردي: دهستان چهاردولي غربي شهرستان قروه)

با وجودي كه نواحي روستايي در بين مردم محيط امن شناخته مي‎شود، اما زندگي روستايي نيز مي تواند تنش زا باشد. اين وضعيّت مي تواند با دورافتادگي، بروز فشارهاي رواني براي سازگاري، عدم توانايي براي پنهان‎شدن در جوامع يكپارچه، كمبود امكانات تفريحي، اعتياد، جرم و فشار بازسازي اقتصادي مرتبط باشد. اعتياد يكي از ناهنجاري‎هاي جامعه‎ي روستايي است كه با گذر زمان فراگيرتر شده و سبب اختلال در زندگي روستايي مي‎شود. اعتياد در سال‎هاي اخير، سبب تضعيف و ناكارآمدي نيروي انساني و عدم تعالي اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي و سياسي جامعه و دليل بسياري از بزه‌كاري‌ها شده است. مقاله حاضر با هدف بررسي علل گرايش و گسترش اعتياد در روستاهاي دهستان چهاردولي غربي شهرستان قروه، براي شناسايي عوامل موثّر بر افزايش تعداد معتادان ارايه شده است. جامعه‎ي آماري روستاهاي دهستان چهاردولي غربي است و روش نمونه گيري براي تعداد روستاها، نمونه گيري مكاني است. براي جمع‎آوري داده ها از پرسش‎نامه استفاده شده كه در اين راستا، افراد ناظر به‎صورت تصادفي ساده و جمعيّت معتاد با استفاده از معتادان در دسترس انتخاب شده اند. روش تحليل، توصيفي ـ تحليلي و با تكيه بر مطالعات كيفي است. نتايج به‎دست‎آمده از اين پژوهش بر اثرگذاري عواملي چون، لذّت جويي، گذران اوقات فراغت، بيكاري، نزديكان و دوستان معتاد، ازهم‎پاشيدگي نظام خانواده، فشارهاي رواني، كنجكاوي و ماجراجويي، شكست در ازدواج، استفاده ي دارويي از موادّ مخدّر و از همه مهم تر، به‎وجودآمدن ناهنجاري فرهنگي جديد مصرف موادّ مخدّر، به‎عنوان تنقّل مهماني‎هاي شبانه تاكيد دارد. مهم ترين راهكارهاي ارايه‎شده براي كاهش اعتياد در اين پژوهش عبارتند از: آموزش خانواده ها براي مقابله با مصرف موادّ مخدّر در مجالس شبانه و نظارت بر فرزندان، به‎ويژه در فصل كاري است.