تحليل سرمايه اجتماعي شهروندان و تاثير آن بر كيفيت زندگي مورد مطالعه: محله‎هاي شهر مياندوآب

‎ ‎ سنجش كيفيت زندگي، پيچيده و تحت تاثير عوامل فراواني است. در اين پژوهش از تاثير شاخص‎هاي سرمايه اجتماعي بر كيفيت زندگي شهروندان استفاده شده است. بر اين اساس با توجه به مطالعه ادبيات نظري مربوط به كيفيت زندگي و سرمايه اجتماعي، چارچوب مفهومي متشكل از پنج مولفه براي سرمايه اجتماعي كه متغيرهاي مستقل و نُه مولفه براي كيفيت زندگي كه متغيرهاي وابسته پژوهش هستند، براي تحليل تاثير شاخص‎هاي سرمايه اجتماعي بر كيفيت زندگي شهروندان محلات شهر مياندوآب، تدوين و مبناي پژوهش قرار گرفته است. درواقع هدف پژوهش، سنجش تاثيرپذيري سطح كيفيت زندگي شهروندان بر مبناي شاخص‎هاي سرمايه اجتماعي است. نوع پژوهش كاربردي و روش بررسي آن، توصيفي ـ تحليلي است. جامعه آماري را سي محله شهر مياندوآب شكل داده است. اطلاعات مورد نياز براي بررسي رابطه سرمايه اجتماعي و كيفيت زندگي كه شامل سي‎ونه شاخص سرمايه اجتماعي (متغير مستقل) و سي‎وپنج شاخص كيفيت زندگي (متغير وابسته) است، از ابزار پرسش‎نامه و سرشماري عمومي نفوس مسكن، سالنامه‌هاي آماري، سازمان‌ها و نهادهاي مربوطه جمع‎آوري شده است. نتايج نشان مي‎دهد از ديد سطح سرمايه اجتماعي، محله‎هاي 20، 22 و 17 در بالاترين سطح و محله‎هاي 16، 13 و 23 در پايين‎ترين سطح قرار دارند. همچنين از ديد سطح كيفيت زندگي، محله‎هاي 20، 7 و22 در بالاترين سطح و محله‎هاي 13، 23 و 16 در پايين‎ترين سطح قرار دارند. يافته‎ها نشان مي‎دهد كه محلاتي كه سطح سرمايه اجتماعي بالاتري داشتند، از سطح كيفيت زندگي بالاتري برخوردار بودند. همچنين از پنج مولفه سرمايه اجتماعي، مولفه مشاركت اجتماعي بيشترين تاثير (612/0) را بر كيفيت زندگي داشته و چهار مولفه ديگر سرمايه اجتماعي نيز، رابطه معناداري با كيفيت زندگي داشته‎اند.