پژوهشي در تاثير كليله و دمنه و الادب الصّغير والكبير در ادب عربي

امثال مولّد به حكمت هايي گفته مي شود كه هويّتي نامشخّص دارند و در دوره عبّاسي اوّل از فرهنگ هاي مختلف از جمله ايران، يونان و هند به زبان و ادبيّات عرب نفوذ كرده اند. حجم عظيم و گسترده ترجمه هايي كه در عصر عبّاسي شكل گرفت، از عواملي است كه موجب انتقال اين امثال به فرهنگ عربي شد. يكي از عمده ترين فرهنگ هاي موثّر اين دوره، فرهنگ ايراني بود كه توانست از طريق ترجمه در دل اعراب باديه‌نشين راه پيدا كند. هدف اين پژوهش آن است كه با بررسي و جست و جوي امثال مولّد، در ميان آثار شاخص ترين نويسنده ايراني (ابن مقفّع) در عصر عبّاسي، از يك سو تاثير آثار اين نويسنده را در ادب عربي بررسي كند و از ديگر سو، با استناد به منابع عربي به سرچشمه ايراني پاره اي از اين امثال دست يابد. اشاره به مضامين مشترك اين امثال در ادب فارسي نيز علاوه بر گامي در ادب تطبيقي، قرينه اي است براي اثبات اين فرضيه كه بخش عمده حكمت هاي ادب فارسي، ايراني است.