اصول مدل‌هاي ناحيه‌اي آتش‌سوزي در فضاي بسته

دو روش اصلي مورد استفاده در مدل‌سازي آتش، روش‌هاي مدل سازي ميداني و ناحيه‌اي هستند. مبناي نظري مدل‌هاي ناحيه‌اي، بقاي جرم و انرژي در فضاهاي بسته آتش سوزي است. اين مدل‌ها اساساً شدت رهايش گرماي ناشي از سوختن مواد، جريان ستوني آتش، جريان جرمي، حركت دود و دماي گاز را درنظر مي‌گيرند. قوانين بقا به شكل حجم كنترل ارايه مي‌شوند و براي رفتار آتش در فضاهاي بسته به كار مي‌روند. در اين مقاله اصول نظري مدل‌سازي ناحيه‌اي آتش‌سوزي در فضاهاي بسته، ارايه و رفتار اين نوع آتش‌سوزي‌ها بحث شده است. معادلات حاكم بر مدل‌ها استخراج و ارايه شده است. همچنين برخي از مدل‌هاي ناحيه‌اي به همراه حوزه كاربرد آن‌ها در شبيه سازي آتش‌سوزي در فضاهاي مختلف به همراه مقايسه اين مدل ها با نتايج تجربي آمده است.