بررسي تاثير لايه نقره در انعكاس طيف مادون قرمز از سطح شيشه كم‌گسيل

شيشه كم‌گسيل داراي يك پوشش كم‌گسيل بر پايه لايه نقره است. اين پوشش براي كنترل انتقال گرما از ميان شيشه استفاده مي‌شود. وجود لايه نقره بر سطح اين نوع شيشه مانع عبور اشعه مادون قرمز مي‌شود. عبور زياد در محدوده مريي و جذب كم و همچنين بازتابش زياد طيف مادون قرمز از خواص شيشه كم‌گسيل مي‌باشد. در اين مقاله تاثير ضخامت لايه نقره در انعكاس طيف مادون قرمز از سطح اين نوع شيشه بررسي شده است. نقره با روش كندوپاشRF بر روي زير لايه شيشه لايه نشاني شده است. لايه نشاني در محيط پلاسماي آرگون انجام گرفته تا با تغيير ضخامت لايه نقره انعكاس طيف مادون قرمز از شيشه كم‌گسيل مورد بررسي قرار گيرد. ضخامت‌هاي بين 10 تا 25 نانومتر از تارگت نقره بر روي شيشه نشانده شده و خواص اپتيكي آن توسط دستگاه اسپكتروفتومتر Lambda950 مطالعه گرديد و از دستگاه نشرسنج نيز جهت اندازه‌گيري ميزان نشر استفاده شد. نتايج بدست آمده نشان مي‌دهد كه افزايش ضخامت لايه نقره، ميزان انعكاس اشعه مادون قرمز را افزايش مي‌دهد كه اين امر منجر به بهبود خواص شيشه كم‌گسيل، از جمله ضريب انتقال گرما و ضريب كسب گرماي خورشيدي مي‌گردد. اين دو پارامتر مهم باعث مي‌شوند كه اين شيشه هم در تابستان و هم در زمستان عملكرد خوبي داشته باشد، در زمستان گرماي ساختمان را حفظ كرده اما اجازه عبور نور خورشيد به ساختمان را مي‌دهد و در تابستان از عبور گرما به داخل ساختمان جلوگيري مي‌كند.