سازمان‌دهي علوم انساني اسلامي نيازي ميان‌رشته‌اي

Beginning and the End of Civil Friendship in Al-Farabi’s Philosophy

مقاله حاضر به مقوله علم و سازمان‌دهي آن، و ارايه راهكاري متناسب با علوم انساني ـ اسلامي مي‌پردازد و درصدد پاسخ به اين پرسش است كه از منظر مديريت، به عنوان عنصري فراگير در سازمان‌دهي هر نوع كار و محيط انساني، براي مهندسي و سازمان‌دهي علوم انساني ـ اسلامي چه راهكاري مي‌توان ارايه كرد. از آن‌جا كه علوم انساني اسلامي به عنوان روح همه علوم مي‌تواند به علوم ديگر جهت دهد و آنها را علاوه بر شيون مادي در جنبه‌هاي معنوي انساني نيز اثربخش سازد، شايسته است كه به مثابه نيازي ميان‌رشته‌اي مورد توجه قرار گيرد. از اين رو لازم است به درستي و بر اساس اصول شناخته شده، سازمان‌دهي و مديريت شود تا زمينه‌هاي تحول و توليد علم به موقع را به دست دهد. مهندسي و مديريت اين علوم با استفاده از نظام‌هاي دانش‌مدار و ابزارهاي فناورانه، از جمله راهكارهاي مهم و زيرساختي‌ست كه در اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است.