شيوع ديابت بارداري و كارآيي عوامل خطر ساز در غربالگري آن در مراجعين به مراكز بهداشتي درماني

Prevalence of gestational diabetes and efficacy of risk factors in screening of referrals to health centers

مقدمه: ديابت بارداري يك مشكل شايع و بدون علامت است كه بدون انجام آزمونهاي غربالگري ناشناخته مانده و غربالگري ديابت بارداري يكي از مسايل مورد بحث مي باشد ولي تاكنون در اين زمينه توافق جهاني وجود ندارد. هدف: اين مطالعه با هدف تعيين شيوع ديابت بارداري و كارآيي عوامل خطر ساز اين بيماري در غربالگري خانمهاي باردار صورت گرفته است. روش كار: در اين مطالعه مقطعي، پرونده 2014 زن باردار مراجعه كننده به مراكز بهداشتي درماني منتخب اصفهان درسال 1390 با روش نمونه گيري خوشه اي،بررسي شد. اين خانمها در هفته 28 – 24 بارداري ابتدا تحت آزمون غربالگري همگاني يكساعته GCT(Glucose Challenge test) قرار گرفته بودند و در صورت دارا بودن قند خون بالاتر ازmg/dl 140، با آزمون تشخيص سه ساعته تحمل 100 گرم گلوكز خوراكيGTT (Glucose Tolerance Test)، موارد ديابت بارداري شناسايي شد. داده هاي بدست آمده با آزمون هاي تست دقيق فيشر،t مستقل و رگرسيون لجستيك تجزيه و تحليل شدند. نتايج: از مجموع 2014 خانم باردار كه مورد غربالگري همگاني قرار گرفته بودند، تعداد 77 نفر مبتلا به ديابت بارداري تشخيص داده شدند، بنابراين شيوع اين بيماري 8/3درصد مي باشد. 332 نفر (5/16%) از افراد مورد مطالعه فاقد هر گونه عامل خطرساز بودند كه از بين آنها يك نفر مبتلا به ديابت بارداري بود، لذا شيوع در افراد كم خطر، 3/0 درصد مي باشد. نتيجه گيري: با توجه به شيوع ديابت بارداري در كل جامعه مورد مطالعه و نيز شيوع پايين آن در افراد كم خطر، به نظر مي رسد غربالگري انتخابي بر اساس عوامل خطرساز، قادر به تشخيص اغلب موارد ديابت بارداري مي باشد.