رياليسم در اشعار لاهوتي

Realism in the Poems of Laahuti

مكتب رياليسم يكي از بنيادي‏ترين مكاتب هنري است كه در اواسط قرن نوزدهم در فرانسه ظهور كرد و به سرعت گسترش يافت. پرهيز از تخيل و الهام ‏هاي دروني رمانتيك ‏ها و پرداختن به واقعيت ‏هاي عالم بيرون از اساسي ‏ترين اصول اين مكتب بود كه شاعران، نويسندگان و هنرمندان را به سوي خويش كشاند. در ايران نيز همگام با حركت ‏هاي مشروطه ‏خواهان، شاعران و نويسندگان به مسايل اجتماعي و انحطاط و عقب ‏ماندگي كشور، توجه نشان دادند. عصر مشروطه را بايد نقطه عطفي در ورود شعر به حوزه زندگي مردم و مسايل جامعه و متمايل شدن آن به واقع‏ گرايي دانست. از ميان شاعران اين دوره، ابوالقاسم لاهوتي با گرايش شديد به جريان چپ از منظري سوسياليستي به اوضاع كشور توجه نشان داد. در اين مقاله نگارندگان بر آن‏اند براي نخستين بار به اين پرسش پاسخ دهند كه عناصر رياليستي تا چه حد در اشعار لاهوتي بازتاب يافته است؟ و آيا مي ‏توان او را پيرو سبك رياليسم دانست؟ نويسندگان اين پژوهش با استفاده از منابع معتبرِ رياليسم، ضمن معرفي اين مكتب، اصول آن را معرفي مي‏ كنند و اشعار لاهوتي را بر مبناي اصول رياليسم مورد نقد و بررسي قرار مي ‏دهند. اين مقاله پيروي لاهوتي از شيوه رياليسم سوسياليستي را اثبات مي ‏كند.