مروري بر به‌كارگيري بسپارهاي رسانا در پيل‌هاي سوختي متانول مستقيم به‌منظور بهبود عملكرد آنها

امروزه پيل‌هاي سوختي متانول مستقيم به دلايلي از قبيل سازگاري با محيط زيست و بازدهي انرژي نسبتا بالا، به‌عنوان يكي از مهم‌ترين منابع انرژي مطرح مي‌باشند. از طرف ديگر معايب اين پيل‌ها نظير انتخابگري پايين غشاهاي مورد استفاده در ساختار اين پيل‌ها و كارايي پايين آنها در محيط‌هاي كم رطوبت، كاربرد اين پيل‌ها را محدود كرده و محققين بسياري را درگير اصلاح اين معايب نموده است. بسپارهاي رساناي الكتريكي مثل پلي‌آنيلين و پلي‌پيرول جز موادي هستند كه به منظور بهبود ويژگي‌هاي غشا و لايه كاتاليزي پيلهاي سوختي به كار گرفته شده اند. تحقيقات نشان داده است كه به كارگيري اين مواد موجب بهبود خواصي چون نفوذپذيري انتخابي غشا ، بهبود كارايي غشا در محيط‌هاي كم رطوبت، بهبود مقاومت مكانيكي آن و بهبود خواص الكتروشيميايي لايه كاتاليزي مي‌شود. در اين مقاله مطالعات انجام شده در زمينه كاربرد بسپارهاي رساناي الكتريكي، مخصوصاً پلي‌آنيلين و پلي‌پيرول در پيل‌هاي سوختي متانول مستقيم و نتايج حاصل از آنها به‌صورت مروري مورد بررسي قرار مي‌گيرد.