مطالعه تطبيقي سياست خارجي آلمان در دوران شرويدر و مركل در قبال جمهور اسلامي ايران

A Comparative Study of German Foreign Policy during Schroder & Merkel toward the Islamic Republic of Iran

روابط ايران و آلمان داراي سابقه طولاني و پراز فراز و نشيب است.سطح اين روابط از انقلاب اسلامي و اتحاد مجدد آلمان وارد فاز جديد و با تحولعمده اي مواجه شد.آلمان به عنوان موسس اتحاديه اروپا و يكي از موثرترين كشورهاي عضو اين اتحاديه، سومين قدرت اقتصادي و كشور صنعتي دنيا و نيز قهرمان صادرات جهان، داراي نقش رهبري در اتحاديه اروپا و ستون فقرات ناتو است.از سوي ديگر، ايران به عنوان كشور مهم و تاثيرگذار در حوزه منطقه اي و فرا منطقه اي توسط قدرت هاي بزرگ تلقي مي شود.اگرچه آلمان مهم‌ترين شريك‏ اقتصادي ايران در اروپا بوده و ميزان تبادلات تجاري دو كشور ساليانه درحال رشد مي‏باشد،اما روابط سياسي مابين‏ آن‌ها شكننده و آسيب‏پذير است. به دنبال فروپاشي ديوار برلين و وحدت دو آلمان در 1990 و در نتيجه تولد دولت جديد جمهوري فدرال آلمان، سياست خارجي نويني از درون نظام سياسي آلمان متحد آشكار گرديد. به بيان ديگر، ”وضعيت پس از اتحاد“ و ”نظام بين‌الملل پس از جنگ سرد“، دو عاملي بودند كه جهان‌بيني و نگرش تازه‌اي به سياست خارجي آلمان فدرال بخشيدند.مقاله حاضر به‌دنبال مطالعه تطبيقي سياست خارجي دولت شرويدر و مركل در قبال جمهوري اسلامي ايران است. دو دولت‌ اخير آلمان از سال 1998 تاكنون در عرصه قدرت قرار داشته‌اند. با توجه به اينكه دو دولت مزبور از دو حزب مختلف بوده‌اند، اين مقاله با بيان اين فرضيه كه روابط بين دو كشور در دوران مركل در قياس با دوران شرويدر، به سردي گراييده، انجام گرفته و نهايتا با ارايه داده‌ها و مقايسه آن‌ها با يكديگر و نيز با ارايه شاخص‌هاي بهبود روابط در دوره شرويدر و سردي روابط در دوره مركل مورد تجزيه و تحليل قرار مي گيرد.