تحليل الگوي تعامل آزادي و امنيت

Liberty and Security: An Interactive Model

با توجه به نقش راهبردي فضايل در مديريت زندگي اجتماعي و سياسي، اين پرسش كه درصورت بروز تداخل يا تعارض بين فضايل، چگونه مي توان موضوع را مديريت نمود، دغدغه اي ديرين در حوزه مباحث فلسفه سياسي و اجتماعي به شمار مي آيد كه از ارزش نظري و راهبردي برخوردار است. در مقاله حاضر، نويسنده از نسبت دو فضيلت مهم آزادي و امنيت سوال نموده كه در طول تاريخ عمدتاً با اولويت بخشي به امنيت و تاسيس نظام هاي بسته، حل وفصل شده است. محقق جهت تحليل ابعاد مختلف موضوع، با استفاده از روش تحليلي و طراحي الگويي تركيبي تلاش نموده تا نسبت مطلوب « آزادي مثبت – منفي » و « امنيت ايجابي- سلبي » مبتني بر نظريه هاي بين اين دو را تبيين و ارايه نمايد. يافته هاي محقق، بيانگر كاستي نظريه هاي تك بعدي هر دو نظريه امنيت در » رويكرد ليبراليستي و واقع گرايي است و در نهايت، رويكردي تعاملي را با عنوان با رعايت جايگاه راهبردي آزادي پيشنهاد مي نمايد. « چارچوب

Virtues have the main rule in managing Social and Political Life; hence, the following question is important: If there be an opposition between different Virtues, which one should – or could – be preferred? In this paper, author tries to analyze the relationship between Liberty and Security, and suggest two models in this regard. This two models developed by Islamic- Iranian discourse can be labeled Negative and positive. Security is the main virtue in Negative Model but Liberty is the major one, in the Positive Model. Therefore, author has designed a complex model which is biased on two different principles: Power (in negative model) and Satisfaction (in positive model).