تاثير نااطميناني نرخ ارز واقعي بر بهره‏وري كل عوامل توليد در بخش كشاورزي ايران

The Impact of Real Exchange Rate Uncertainty on Total Factor Productivity in Iranʹʹs Agricultural Sector

بعد از سقوط نظام ارزي ثابت برتون وودز، نرخ‏هاي ارز اسمي و واقعي به طور گسترده‏اي نوسان داشته‏اند. يافته‏هاي تجربي حاكي از اثر معني‏دار نااطميناني نرخ ارز واقعي بر متغيرهاي كلان از قبيل توليد، تجارت و سرمايه‏گذاري است. مطالعه حاضر اثر نااطميناني نرخ ارز واقعي بر بهره‏وري كل عوامل توليد در بخش كشاورزي ايران را در دوره 86-1353 مورد بررسي قرار داده است. نااطميناني نرخ ارز واقعي با استفاده از واريانس شرطي الگوي واريانس ناهمساني شرطي اتورگرسيو تعميم يافته نمايي (EGARCH) استخراج گرديد. برآرود مدل با استفاده از رهيافت خودتوضيح با وقفه‏هاي گسترده (ARDL) نشان داد كه نااطميناني نرخ ارز واقعي در كوتاه‏مدت و بلندمدت، اثر منفي و معني‏دار بر بهره‏وري كل عوامل توليد در بخش كشاورزي ايران دارد. با توجه به نتايج پژوهش، به منظور كاهش نااطميناني نرخ ارز واقعي، پيشنهاد مي‏گردد از سوي سياستگذاران، سياست‏هاي مناسب براي كاهش اختلاف بين نرخ اسمي و واقعي ارز به كار گرفته شود.

Since the breakdown of the Bretton Woods system of fixed exchange rates, both real and nominal exchange rates have fluctuated widely. Empirical findings indicate significant impact of exchange rate uncertainty on macroeconomic variables such as output, trade, and investment. This article investigates the impact of the real exchange rate uncertainty on total factor productivity (TFP) in agriculture sector of Iran during the period of 1974-2007. The uncertainty of real exchange rate is defined as the conditional variances obtained from Exponential Generalized Auto-Regressive Conditional Heteroscedasticity (EGARCH) model. The econometric estimation using Auto-Regressive Distributed Lag (ARDL) approach shows that the real exchange rate uncertainty has a significant and negative effect on TFP in Iranʹs agriculture sector in long- and short term. According to the results, in order to reduce the real exchange rate uncertainty, it is recommended that the appropriate policies should be made by policymakers to lessen the difference between nominal and real exchange rates.