تاثير الگوي شكل گيري و رشد شبكه هاي همكاري علم وفناوري بر پايداري آ نها

The Impact of Formation and Growth Pattern of Science and Thechnology Collaborative Networks on their Sustainability

با وجود پژوهش هاي زياد انجام شده در دو دهه اخير در مورد شبكه هاي همكاري علم و فناوري، فرآيند شكل گيري و تكامل اين شبكه ها كمتر موضوع تحقيق بوده است. در بررسي انجام شده بر روي 5 مورد از مهم ترين شبكه هاي همكاري علم و فناوري در ايران (ايجادشده بين سال هاي 85-1379)، 4 فرضيه در مورد تاثير فرآيند ايجاد و تكامل شبكه ها بر پايداري آنها مطرح و در قالب دو دسته «الگوي طبيعي» و «الگوي غيرطبيعي» شكل گيري و رشد شبكه ها دسته بندي شدند. اين فرضيه ها حاصل بررسي پيشينه تحقيق و مصاحبه هاي اكتشافي با مطلعين كليدي شبكه هاي مورد مطالعه بود .براي آزمون فرضيه ها، پيمايشي از نمايندگان مراكز عضو شبكه ها؛ شامل 83 دانشگاه، پژوهشگاه و مركز تحقيقاتي خصوصي صورت گرفت كه در كل 112 نفر به پرسشنامه پاسخ دادند. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه رشد طبيعي شبكه هاي همكاري علم و فناوري، تاثير بهتري بر پايداري اين شبكه ها نسبت به الگوي رشد غيرطبيعي دارد. در بررسي شرايط واقعي شبكه هاي مورد مطالعه با فرضيه هاي تاييدشده، سازگاري قابل قبولي بين اين دو مشاهده شد. تنها در يك مورد با وجود تاييد فرضيه مربوط به تاثير مثبتِ الگوي شكل گيري «پايين به بالا» بر پايداري شبكه ها، شرايط واقعي 5 شبكه مورد مطالعه با اين فرضيه در تعارض است كه دلايل آن مورد بحث قرار گرفته است.