عرفان‌گرايي در برخي از توصيفات منظوم گرمابه‌ها

Mysticism in Versified Description of Garmābeh

در بين آثار ادبي، اشعاري- اگرچه اندك- وجود دارند كه منحصراً در وصف دما، ساختمان، عناصر و اجزايگرمابه و آداب استحمام سروده شده‌اند. در تعدادي از اين توصيفات منظوم، شاهد انعكاس تعليمات عرفاني و آداب و اصطلاحات صوفيه هستيم؛ بدين طريق كه ذهن شاعر پس از ايجاد شباهت بين خانقاه و گرمابه، كوشيده است تا بيناين مكان و آداب مرتبط با آن، با مراحل اوليه سير‌و‌سلوك و برخي از رسوم خانقاهي پيوند برقرار كند و اصطلاحاتي مانند تجريد، ترك، خلوت، فيض، فتوح و... را فراخور سير سخن، در ابيات بگنجاند. در اين مقاله ضمن نشان دادن زيبايي‌ها و ريزه‌كاري‌هاي ذوقي و فكري در چنين شعرهايي، به بررسي و شرح چگونگي و علل بازتاب برخي از مسايل عرفاني در اشعار توصيفيگرمابه‌ها پرداخته شده است.