پيرامون كسره اضافه و تكيه در تلفظ نام و نام خانوادگي

On Ezāfe ([e]) Enclitic and Stress in Pronouncing Persian First and Last Names

يكي از كاربردهاي كسره اضافه كه طبق جستجو‌هاي نگارنده تاكنون به آن پرداخته نشده‌است، چسبيدن آن به نام كوچك هنگام تلفظ نام و نام خانوادگي است. به‌رغم اين‌كه كسره اضافه به هر اسمي در ساخت‌هاي اضافي يا وصفي مي‌چسبد، به هر نام كوچكي افزوده نمي‌شود. براساس مطالعات قبلي، تكيه اسم بر هجاي آخر واقع مي‌شود. بنابراين، اين‌گونه برداشت مي‌شود كه چون نام و نام خانوادگي از مقوله اسم‌اند، تكيه آنها نيز لزوماً بر هجاي آخر قرار مي‌گيرد. ولي در اين پژوهش به اين نتيجه رسيده‌ايم كه تكيه نام و نام خانوادگي در مواردي بر هجاي آخر قرار نمي‌گيرد. الگوي تكيه نام و نام خانوادگي و موارد افزودن و حذف كسره اضافه به نام كوچك به هم مرتبط‌اند و تابع محدوديت‌هاي زبان‌شناختي و فرازبان‌شناختي گوناگوني هستند. اين موارد يك‌به‌يك در اين مقاله مورد بررسي و تحليل قرار گرفته‌اند.