نگرش زنان 40-60 ساله شهر اهواز نسبت به يايسگي و ارتباط آن با عوامل دموگرافيك

Attitude of 40-60 Years Old Women of Ahvaz City towards Menopause and its Relationship with Demographic Factors

زمينه و هدف: يايسگي يكي از مراحل انتقال طبيعي رشد است كه مي تواند تغييرات جسمي، ذهني، اجتماعي و رواني خاصي را ايجاد كند. نگرش زنان چه قبل از يايسگي و چه بعد از يايسگي نسبت به اين پديده، از جمله مسايل مطرح است. هدف از اين مطالعه، بررسي نگرش زنان 40-60 ساله نسبت به پديده يايسگي و تعيين برخي عوامل مرتبط با آن بود. روش بررسي: اين پژوهش، يك مطالعه مقطعي است كه بر روي 400 نفر از زنان 40-60 ساله شهر اهواز در سال 1391 انجام شد. ابزارهاي گردآوري اطلاعات، پرسش نامه هاي اطلاعات دموگرافيك و نگرش بودند كه با مصاحبه تكميل شدند. نمرات مربوط به نگرش به دامنه 0-20 تبديل شدند. عدد بزرگتر نشان دهنده نگرش بهتر نسبت به يايسگي بود. امتياز نگرش 10 و كمتر از آن به عنوان نگرش بد و نگرش بيشتر از 10 به عنوان نگرش خوب در نظر گرفته شد. داده هابا نسخه 16 نرم افزار SPSSو با استفاده از آماره هاي توصيفي، تست هاي تي و آنووا در سطح معنادار 5 درصد آناليز شدند. يافته ها: ميانگين نمره نگرش افراد نسبت به يايسگي 3/3±4/14 بود. 5/14 درصد افراد (58 نفر) نگرش منفي و 5/85 درصد (342 نفر) نگرش مثبتي نسبت به يايسگي داشتند. امتياز نگرش به يايسگي با ميزان درآمد (0001/0 > P) و سطح تحصيلات (02/0=P) ارتباط معناداري نشان داد. نتيجه گيري: اگرچه اكثر زنان شركت كننده در مطالعه نگرش خوبي نسبت به يايسگي داشتند، اما تلاش جهت ارتقاي هر چه بهتر آن ضروري به نظر مي-رسد.