مفهوم شناسي ومصداق يابي اولي الامر

The Meaning and Denotation of the Ol-el-Amr: A Comparative Study of Tabatabayi’s View and that of FakhreRazi

چكيده عصمت ايمه اثني عشر(ع) از سهو و گناه، از موضوعات اختلافي ميان شيعه و اهل تسنّن است. در ميان مفّسران اهل تسنّن، فخر رازي در تفسير مفاتيح الغيب، ذيل آيه 59 سوره نسا ، با بياني استدلالي، عصمت اولي‌الامر را به اثبات رسانده، لكن در مورد مصداق آن بر خلاف شيعه اماميه، بر اين باور است كه مراد از اولي‌الامر نه امامان شيعه(ع) بلكه اهل حلّ و عقد از امّت اسلام است. در حالي كه علّامه طباطبايي، ضمن پاسخ به شبهات ايشان، مصداق اولي‌الامر را منحصر به ايمّه اثني عشر(ع)مي‌داند.پژوهش حاضر درصدد تحليل تطبيقي اين دو ديدگاه و روشن ساختن اين حقيقت است كه مصداق اولي‌الامر، متعيّن در اشخاص ايمّه اثني عشر(ع) بوده، اشكالات فخر رازي به ديدگاه شيعه وارد نبوده و ديدگاه او درباره مصداق اولي‌الامر (اجماع اهل حلّ وعقد) با اشكالات جدّي روبرو است.