بررسي ترابط وجودي بدن با نفس پس از مرگ (تناسخ ملكوتي) از منظر مكتب ابن عربي

A Survey on the Relationship Between Body and Soul after Death (Heavenly Reincarnation) in Ibn Arabi’s school

مسيله چگونگي ارتباط بدن با نفس پس از مرگ از مسايل مهم عرفان نظري است. ابن عربي و پيروان مكتب عرفاني وي در تبيين چگونگي اين ارتباط مرتبه مثالي نفس ناطقه انساني و روح بخاري را كه وظيفه وساطت ميان نفس و بدن را بر عهده دارند، مطرح مي كنند. اثبات مرتبه مثالي براي انسان و تبيين نقش آن در ايجاد ارتباط ميان نفس ناطقه و بدن مادي از ابتكارات ابن عربي است. ابن عربي و شارحان مكتب وي با تبيين مباني خاص هستي شناسي عرفاني، نظير وحدت وجود، مبحث تجلي و ظهور، و مباني انسان شناختي، نظير جداناپذيري روح از بدن، تناسب بدن با نشيه موجود در آن و بقاي هويت انساني در نشات ديگر، در بررسي مسيله ارتباط بدن با نفس پس از مرگ به تبيين بدن مثالي كه معلول افكار و اعمال انسان است پرداخته و تناسخ ملكوتي به معناي تحول باطن و تصور ظاهر به صورت باطن را معقول و مقبول ميدانند، ازاينرو گفتاربرخي طرفداران تناسخ را بر تناسخ ملكوتي حمل ميكنند. هدف اين نوشتار كه با روش تحليلي- توصيفي و از نوع كتابخانهاي به كند و كاو مساله ميپردازد آن است كه رابطه بدن با نفس را پس از مرگ تحت عنوان تناسخ ملكوتي از منظر مكتب ابن عربي و شارحان وي تبيين كند.